Zoeken in deze blog

maandag 14 februari 2022

Romige tomatensoep met kokosmelk

Het werd weer eens tijd. Op het moment zit ik in Kopenhagen te verkleumen terwijl ik onderzoek aan het doen ben voor mijn thesis. De donkere koude februariavonden roepen om soep. Ik had er zo'n zin in. Van de zomer verbleef ik 10 weken in Frankrijk waarvan anderhalve week op een veganistische kookschool in Normandië. Dat was het paradijs voor mij. Ik deed klusjes, en ondertussen mocht ik alles proeven wat werd gekookt. Zo ook een verrukkelijke tomatensoep. Ik vroeg naar het recept van de meisjes die op de kookschool waren geweest en ze vertelde me dat ze het hadden gemaakt met caramalized white onions, coconot cream en a lot of herbs. Daar kon ik wel wat mee. Zonder meer op te zoeken ging ik naar de winkel om kokosmelk te halen. En het eindresultaat pakte zo lekker uit dat ik het moest delen.

Tijdens het pureren van de soep gebeurde het ergste denkbaar. In het appartement waar ik zit is enkel een blender, geen staafmixer. Prima om soep in te maken, behalve als de bodem loslaat als je de soep in de pan wilt terugschenken en de inhoud van de blender over de hele keuken klotst. Ik heb nog nooit zo'n bende gemaakt in de keuken. Het was hilarisch, vooral omdat er nog genoeg soep te redden viel van het aanrecht kon ik er om lachen, maar het was een drama. O-v-e-r-a-l was tomatensoep. En dan bedoel ik echt overal, alle kastjes, op mijn sokken, broek, ieder hoekje van de keuken bevatte sporen van tomatensoep. Wel weer een leuk verhaal om te vertellen. Hieronder het recept, geniet ervan :)

Romige tomatensoep met kokosmelk

Ingrediënten

  • 3 knoflooktenen
  • 3 witte uien
  • 2 theelepels gedroogde oregano
  • 3 theelepels gedroogde tijm
  • 2 theelepels chilivlokken (1 theelepel voor de minder pittige eter)
  • olijfolie
  • 1 blikje gepelde tomaten
  • 5 grote tomaten
  • 2 bouillonblokjes
  • 1 blikje kokosmelk (houd wat achter voor garnering)
  • 1 zoete aardappel
  • zout en peper 
Bereidingswijze
Verwarm een soeppan op het vuur en verhit hier een scheutje olijfolie in. Voeg de kruiden toe en bak deze op laag vuur aan zodat de aroma's vrijkomen. Snipper de ui grof en voeg dit toe. Laat dit fruiten voor 5 minuten. Snijd de knoflook en voeg dit toe. Was de tomaten en snijd deze in grove stukken, voeg ook toe. Schil de zoete aardappel indien deze niet biologisch is, anders kan je de schil laten zitten, en snijd deze in blokjes, voeg toe. Voeg de gepelde tomaten toe. Vul het lege blik met een beetje water en voeg dit toe; zo krijg je het overgebleven tomatensap uit het blik eruit en verspil je minder = winst!!
Laat dit even doorpruttelen. Voeg hierna 1 liter water toe en twee bouillonblokjes. Laat dit op laag vuur sudderen met de deksel op de pan voor een half uur of totdat de zoete aardappel helemaal zacht is geworden. Pureer de soep met behulp van een staafmixer of blender (ik zou een staafmixer aanbevelen). Pureer de soep voor minimaal 10 minuten; door het langer te mixen wordt hij extra romig. Voeg daarna de kokosmelk toe (houd wat achter voor de garnering) en roer dit erdoor. 
Zet de soep nog even op het vuur zodat hij zo warm mogelijk geserveerd kan worden. Proef en voeg naar smaak peper en zout toe, en eventueel nog meer kruiden mocht dat gewenst zijn. 'Drizzle' een beetje kokosmelk over de soep na het opscheppen in kommen en bij beschikbaarheid van verse kruiden, garneer hiermee ! Bon apétit!!

zaterdag 3 juli 2021

Pasta tri colori

Ik heb de zomer in mijn bol, sinds ik gisteren mijn laatste tentamen heb afgerond vier ik feest. Ik moest en zou heerlijk koken om deze reden, en zo geschiedde. Dit recept wilde ik al een tijd online zetten en nu is het eindelijk zo ver. Ik heb dit gerecht leren kennen via mijn zus en haar vriend, en ik ben niet vaak zo verliefd op een gerecht als deze. Ten eerste, de simpliciteit, je hoeft niet eens iets te snijden, daar stond ik gisteren weer eens even versteld van, en daarnaast zijn het zulke intens goede smaken bij elkaar, poh. Heel veel meer dan goed gezelschap erbij heb je niet nodig om met je ogen dicht ongelofelijk van dit gerecht te kunnen genieten. En dan heb ik ook nog eens de rucola mogen plukken uit mijn eigen tuin, en ik moet zeggen, dan smaakt het nóg lekkerder!
Het gaat als volgt, je poft de knoflook bruin in een goede scheut olijfolie waarna je hier tomatensaus aan toevoegt en vervolgens tortellini of elke andere gevulde pasta die jij het allerlekkerst vind. Dit zou op zichzelf al echt geweldig zijn, maar dan voeg je er een flink stuk burrata aan toe (een soort hele zachte mozzarella die smelt op je tong) én rucola en je hebt de Italiaanse vlag op je bord en je wilt nooit meer anders. Moet ik meer zeggen? Bon apétit!


Tortellini met knoflooktomatensaus en burrata

Ingrediënten voor 4 personen 

  • 500 gram verse tortellini (ik gebruikte degene met basilicum vulling)
  • 720 milliliter tomatenpassata
  • 5 tenen knoflook
  • 200 gram burrata (of meer mag natuurlijk ook) 
  • olijfolie
  • ongeveer 80 gram rucola, voor iedereen een flinke hand

Bereidingswijze
Verwarm een grote hapjes pan of een wokpan op middelhoog vuur. Doe hier een flinke scheut olijfolie in. Pel de tenen knoflook en frituur deze in het laagje olie tot ze goudbruin kleuren. Als de knoflooktenen bruin zijn gekleurd, mogen deze uit de olie, bewaar deze om te serveren bij de pasta later, of eet ze gelijk op ;). Zet het vuur lager en voeg voorzichtig in een keer de passata toe (dit kan spatten, dus kijk uit voor je kleding!). Roer dit goed door. Vul hierna de glazen lege fles passata, voor 3/4 met water, schud dit, zodat de fles schoon wordt en je nog de laatste resten passata uit de fles haalt. Voeg dit ook toe aan de pan en roer weer goed door. Voeg hierna de tortellini toe, deze kook je vervolgens gaar in de tomatensaus. Dit zal een kleine 10 minuten duren, dit ligt er ook aan hoe gaar je de pasta wilt, houd je van al dente (beetgaar, dus nog wel met een lichte bite), kook de tortellini dan volgens de aangegeven tijd op de verpakking - 1 minuut. Als je houdt van zachte pasta dus meer doorgekookt (mijn lievelings), kook hem dan enkele minuten langer. Mijn ervaring leert, proef vooral, dan weet je hoe ver de pasta is!
Hierna is het tijd voor het opdienen! Snijd de burrata voorzichtig in 4 gelijke delen, dit is lastig want de zachte kaas vloeit alle kanten op. Schep de pasta in diepe borden, verdeel hier de burrata, rucola en eventueel gepofte knoflook over en het is genieten geblazen! Bon apétit!






woensdag 23 september 2020

Tiramisu

Deze zomer vertoefde ik voor een zekere zes weken in het zonnige Zuid-Frankrijk aan zee om mijn handen in de keuken op een surfkamp uit de mouwen te steken. Ik kookte daar voor 130 man, leerde ongelofelijk veel nieuwe dingen op het gebied van koken en de organisatie die erbij kwam kijken, zweette hierbij heel wat liters gedurende 35+ temperaturen, kreeg heel wat zeewater daarvoor terug binnen als ik weer 's van de surfplank het water in werd gespoeld en leerde mooie mensen kennen. Opgeteld resulteert dit afgelopen weken in heimwee naar toen. Zeker met de omslag van nazomer- naar toch echt herfstweer denk ik veel aan het kampleven en aan alle maaltijden die we verzorgden. Een van de toetjes die ik heb mogen leren maken van de Italiaanse yogalerares op het kamp is tiramisu. Een van de eerste zaterdagen leerde ik van haar hoe je échte tiramisu maakt, maar dan voor 130 personen natuurlijk. Dat begon met het splitsen van 60 eieren, om deze vervolgens op te kloppen met per eiwit en per eigeel een eetlepel suiker. Een heerlijk karwei, wat even duurde, maar we hadden altijd de grootste lol en ja ik vond het geweldig te doen. Deze tiramisu kwam afgelopen zondag even terug in mijn herinnering en ik besloot hem te maken. Het was zo'n luie zondag, dat ik de minste zin had om naar de supermarkt te gaan, dus ja dan maak je zelf maar lange vingers (hoezo lui). Het recept van de lange vingers is niet van mezelf helaas, maar ze smaakten behoorlijk goed. Enfin, genoeg gekletst, dit recept, is zo goed, je moet ervan weten, je moet het proeven, ervaren. Klassieke tiramisu, na het maken ervan moet ie voor 2 uur opstijven in de koelkast, maar ik kan je vertellen, de dag erna, als de smaken van de mascarpone en lange vingers met koffie en likeur in elkaar ingetrokken zijn, smaakt hij nóg beter. Bon apétit!


Tiramisu

Ingrediënten voor 5 personen
  • 150 gram lange vingers
  • 2 eieren
  • 250 gram mascarpone
  • 4 eetlepels poedersuiker
  • 2 afgekoelde espresso's, 100 milliliter
  • 2 eetlepels likeur (ik gebruik sinaasappellikeur, maar het kan ook met Amaretto, welke drank je wil eigenlijk, of laat het helemaal weg) 
  • 2 eetlepels cacaopoeder
Bereidingswijze
Splits de eieren. Klop het eiwit op met twee eetlepels poedersuiker totdat het zo stijf is dat je het boven je hoofd kan houden. Klop hierna het eigeel met twee eetlepels poedersuiker luchtig. (Tip voor beide processen: als je klopt, blijf dan een richting op kloppen, dus met de klok mee bijvoorbeeld, zo blijft je eigeel en eiwit het meest luchtig). 
Zodra het eigeel na 5 minuten luchtig is, kan de mixer aan de kant. Voeg de mascarpone, eventueel in delen, toe aan het eigeel, en spatel het hier door, rustig, zodat het eigeel luchtig blijft. Klontjes maken niet veel uit. Zodra de mascarpone en het eigeel goed zijn gemengd, voeg je voorzichtig het eiwit toe, dat 'vouw' je bijna hierdoor heen, spatelen, zodat het opnieuw zijn luchtigheid zoveel mogelijk behoudt. Zet dit tot gebruik aan de kant. Meng de espresso met de likeur in een ondiepe bak. Neem een ondiepe schaal, +- 4 centimeter hoog, 15 cm bij 15 cm, mag ook rechthoekig zijn. Doop de lange vingers kort in de koffie en maak een laag op de bodem, leg de kant met suiker naar beneden, van de schaal. Doe hier de helft van het mascarponemengsel overheen en strijk dit glad. Herhaal dit proces. Strijk de bovenste laag glad, en strooi hier met een kleine zeef het cacaopoeder als een deken eroverheen, zodat de mascarpone helemaal bedekt wordt. Dek dit af met plasticfolie. Zet de tiramisu voor minimaal twee uur in de koelkast, je kan het ook makkelijk een dag van tevoren bereiden, dan trekken de smaken goed in elkaar. Bon apétit!




Een foto uit Frankrijk, het begin van de eerste laag lange vingers net door de koffie gehaald, van de eerste bak van de drie. 


zondag 5 april 2020

Risotto met huisgemaakte pesto en groene asperges

Het seizoen van het eindeloos absorberen van vitamine D is weer begonnen (smeer je goed in!).
Ja, wat is het geweldig weer. En de combinatie van dit zalige weer met de oneindig lege dagen in mijn agenda zorgden ervoor dat er weer regelmatig nieuwe recepten zich in mijn hoofd ontpopten. Zo dacht ik opeens aan risotto pesto, of pesto risotto, hoe je het ook noemen wilt. Dit recept zou ik al belachelijk lang geleden voor een goeie vriendin van mij maken wat ik nog steeds niet gedaan hebt (wees niet bang ik ben het dus niet vergeten), maarr daarom dacht ik eraan, ik ga dit weer eens maken! Ik had veel zin om even wat extra's te doen en om mijn eigen pesto te maken. Dit deed ik al eens vaker en dat pakt eigenlijk altijd goed uit. Verse huisgemaakte pesto is namelijk praktisch alles wat je nodig hebt in het leven.
En je kan eindeloos variëren met de ingrediënten. Basilicum is natuurlijk de klassieker, maar denk eens aan rucola, bieslook of... spinazie! Dat kwam in mijn hoofd op en zo geschiedde het.Echter moest er nog iets bij. Alleen pesto en risotto vond ik maar saai. Lente lente, groentes, en de uitkomst was; groene asperges. En daar hoeft weinig mee te gebeuren om het tot een waar koningsmaal te maken, enkel grillen en ze zijn op z'n best (mijn mening :). Ik maakte ze eerder al eens met pastinaakpuree en spek! Dat was hoe ik ze ook in dit gerecht klaarmaakte. En om het niet alleen maar groen te laten zijn trok ik ook nog wat winterpenen uit de grond om wat meer kleur op het bord te laten zien. En toen was ik best tevreden. Ik hoop dat jullie net als ik en mijn familie gezond zijn in deze bizarre tijd, en net als ik veel de keuken induiken dezer dagen om jezelf en je familie even lekker te verwennen. Daarnaast je uit te dagen veel nieuwe gerechten uit te proberen! Misschien met deze risotto...? Bon apétit!
Hebben jullie zelf nog recepten die je graag hier wilt zien mag je me best een mailtje sturen of me benaderen via Facebook :)


Risotto met huisgemaakte pesto en groene asperges

Ingrediënten voor 5 personen

  • 110 gram verse spinazie
  • 50 gram pijnboompitten
  • 10 eetlepels olijfolie
  • 40 gram Parmezaanse kaas + extra voor garnering
  • 5 tenen knoflook
  • een rode peper
  • 2 groentebouillonblokjes
  • peper
  • 450 gram risottorijst
  • 2 uien
  • +- 450 gram winterpeen
  • 1 citroen
  • 1 glas droge witte wijn (optioneel)
  • 500 gram groene asperges
Bereidingswijze
Begin met het maken van de pesto. Plet 2 tenen knoflook en verwijder het schilletje, snijd de Parmezaanse kaas iets kleiner zodat de keukenmachine niet al te zwaar werk te verduren hoeft te krijgen. Rasp de schil van de citroen nadat je die goed hebt gewassen, gebruik het liefst biologische citroen als je de schil gebruikt. Doe vervolgens de spinazie, de pijnboompitten, olijfolie (gebruik het liefst olijfolie van een goede kwaliteit, dat proef je echt terug in de pesto), Parmezaanse kaas, de 2 tenen knoflook, geraspte citroenschil en een rode peper in een keukenmachine, een blender, of gebruik een vijzel. De rode peper hoeft niet ontdaan te worden van de pitjes, alleen van het groene kroontje. Maal dit fijn totdat het een mooi egale lentegroene massa wordt, je kan ervoor kiezen om een hele fijne pesto te maken en dus lang te laten malen, maar je kan het natuurlijk ook wat grover houden. Kies wat je zelf wilt. Voeg naar smaak peper toe, ik voeg zelf geen zout toe, omdat de kaas al genoeg zout bevat, maar dat kan natuurlijk wel. Laat je smaakpapillen beslissen. Zet tot gebruik weg in de koelkast.

Maak groentebouillon van 1250 kokend water en 2 groentebouillonblokjes. Zet een mooie grote pan (wokpan, braadpan, waar je risotto in kan maken voor 5 personen) op het vuur en verhit hier een scheutje olijfolie in. Snipper de ui fijn en de knoflook en voeg dit toe aan de pan. Schil de winterpeen en snijd deze in blokjes, zo groot als jij ze graag wilt, ik sneed ze in ongeveer 1 bij 1 cm. Voeg deze ook toe aan de ui en knoflook. Blijf af en toe roeren. Voeg als de ui en knoflook lichtbruin worden de risottorijst toe. Zodra de rijst glazig wordt voeg je de bouillon toe. Ja, alle bouillon. Roer dit goed door, doe dan de deksel op de pan en laat dit 20-25 minuten staan. Roer om de 5 minuten goed om. Als de bouillon is opgenomen, en de rijst gaar is (proeven maar), blus je de risotto af met witte wijn.

In de tussentijd kun je mooi de asperges grillen. Hiervoor heb je een grillpan nodig, of zoals ik gebruikte, ons tosti-ijzer  met grill. Gril de asperges in porties totdat ze mooie bruin/zwarte grillstrepen krijgen . Herhaal dit totdat je alle asperges van grillstrepen hebt voorzien. Zet de asperges tot gebruik in de oven op -+ 150 graden zodat ze warm blijven.

Zodra de rijst gaar is meng je hier je eigengemaakte pesto doorheen. Maak vervolgens je borden op door te beginnen met enkele grote lepels risotto, het liefst in een diep bord. Vervolgens leg je enkele asperges op je eigen gekozen artistieke wijze op het bord, gevolgd door geraspte Parmezaanse kaas, pijnboompitten en eventueel nog verse spinazie én wat citroensap! Geniet ervan, bon apétit! 





dinsdag 3 september 2019

Melanzane

Als jullie mij een klein beetje kennen weten jullie dat ik verzót ben op Italiaans eten. Stiekem hoop ik dat ik nog een spontaan reisje kan plannen dit jaar, maar dat is niet echt realistisch, dus dat komt op de planning voor 2020. Dit receptje is ook een pareltje uit Italië en is voor mij echt de definitie van comfortfood. Melanzane zou je kunnen vergelijken met lasagne, maar helemaal hetzelfde is het niet. Net als lasagne wordt het in laagjes opgebouwd, alleen bij lasagne doe je dit met bechamelsaus en lasagnebladen. In de melanzane doe je dat traditioneel niet. In plaats van lasagnebladen is de basis voor de melanzane gegrilde aubergineplakken. Echter omdat de melanzane bij mij dan heel waterig wordt, doe ik tussen de tomatensaus toch vaak stiekem wat lasagnebladen om het vocht op te kunnen nemen. Wat deze melanzane erg fijn maakt, is de zelfgemaakte tomatensaus, mozzarella, basilicum en Parmezaanse kaas. Het is erg simpel, erg lekker. Het is even wat wachttijd, maar man oh man dat is het waard.
Ik maakte dit recept en deze foto's op mijn vakantie in Zeeland voor mijn beste vriendinnetjes en zo maak ik het ook graag voor mijn huisgenoten en familie, om ze lekker te verwennen. En na enkele keren maken kun je dit recept dromen, vanwaar ik me deze vakantie meermaals de vraag heb gesteld waarom het in vredesnaam nog niet op mijn blog staat. Bij deze, geniet en ga nog even terug naar Italië deze nazomer met deze melanzana alla Emma. Bon apétit !


Melanzane

Ingrediënten

Voor de saus

  • 1 blikje gepelde tomaten
  • 2 uien
  • 2 teentjes knoflook
  • basilicum
  • zout en peper
  • 1 courgette
  • 1 paprika
Verder nodig
  • 4 aubergines
  • 2 bollen mozzarella
  • lasagnebladen
  • parmezaanse kaas
  • keukenrol
  • grote ovenschaal
Bereidingswijze
Begin met het snijden van de aubergines, zorg dat ze gewassen zijn. Leg op een schoon en droog werkblad flink wat keukenpapier. Snijd de aubergines in de lengte doormidden met een dikte van ongeveer 1/2 centimeter per plak. Leg de plakken op het keuken papier elk apart en strooi hier zout overheen. Dit doe je om de aubergines van water te ontzien. 

Saus
Zodra alle aubergines liggen te 'rusten', kun je de tomatensaus maken. Zet een klein pannetje op laag vuur. Verhit hier wat olijfolie in. Snipper de ui en voeg dit toe. Snijd daarna de knoflook fijn, of pers het met een knoflook pers en voeg dit ook toe. Roer dit af en toe door. Voeg dan in blokjes gesneden paprika en courgette toe en bak eventjes aan op iets hoger vuur. Draai het vuur weer lager en voeg de kruiden met de gepelde tomaten toe. Vul je blikje met tomaten als hij leeg is met een beetje water, zodat de resten tomatensaus dat er niet goed uit gaat, nog wel door de saus kan! Breng dit aan de kook, rustig, en laat het inkoken en ga verder met de opbouw.

Verwarm de oven voor op 220 graden. Verwarm een grillpan op het vuur, of heb je een tosti/gril ijzer, dan kun je die ook gebruiken. Verwarm hier olijfolie in. Dep de druppels water die van de aubergineplakken af zijn gekomen goed af en bak deze in de grillpan een voor een tot ze mooie bruine grillstrepen krijgen. 
Vet een ovenschaal in met genoeg olijfolie. Scheur of snijd de mozzarella in stukjes, gebruik 1 bol voor de vulling en 1 bol voor de topping. Leg de eerste plakken aubergine op de bodem zodat deze de hele bodem bedekken, hierna ga je verder met een beetje tomatensaus, een beetje mozzarella, dan twee lasagnebladen. Hierna ga je weer verder met aubergine, dan tomatensaus dan lasagnebladen, net zo lang tot de ovenschaal rijkelijk gevuld is, eindig met een laag tomatensaus. Rasp de Parmezaanse kaas en verdeel deze samen met de mozzarella over de top. Maal hier een beetje peper overheen en bak de melanzane in 35-40 minuten gaar in het midden van de oven. Garneer met basilicumblaadjes. Bon apétit!


dinsdag 7 mei 2019

Pizza met gegrilde groentes en rode pepers

Je eigen pizza maken is toch wel het leukste om te doen, en lekkerste. Maar dan moet je het wel goed aanpakken. Dat liet ik al een paar keer zien, hier maakte ik met gist, bloem en olijfolie mijn eigen pizzadeeg, hier maakte ik deeg van griesmeel en havermout, hier maakte ik pizzarolls in een muffintray, en zo kan ik nog wel even door gaan. Genoeg variaties mogelijk met pizza.

Enfin, enkele zaterdagavonden geleden had ik weer eens zin in pizza, maar ik had geen tijd, zin, energie, puf, noem maar op, ongetwijfeld herken je je hier zelf in, om een pizzadeegje in elkaar te flansen. Tja, dan maar een kant een klare pizza. HO, stop, daar gaat het mis. Je hebt er dan wel het geduld niet voor (als ik voor mezelf spreek), om op het rijsproces te wachten, maar dan kan je wel je eigen pizza maken, met een ready to go pizzabodem, en dan bedoel ik niet zo'n rechthoekige pizzabodem die je uitrolt en vervolgens smaakt naar de croissants die je vroeger als kind op zondagochtend maakte samen met je papa. Nee, echt een bodem bodem die is voorgegaard of gebakken, iets in die trant, hoe ze het ook verkopen :). Soms zit er al een beetje tomatensaus op. Koop die eens. Dan geef ik je hieronder wat inspiratie voor erop.
Gril eens wat groentes voor op je pizza, ik deed het met courgette en paprika, maakte mijn eigen verrukkelijk makkelijke tomatensaus, topte het af met wat verse klein gesneden rode pepers, kort gewokte en daarnaast ook verse spinazie, pesto, mozzarella en olijven. Klinkt veel, is het ook. Treat yourself, daag jezelf uit, want deze smaakcombinatie pakte zo goed uit, zowel voor het oog als voor de buik dat ik eindelijk weer eens een blogje online durfde te gooien. Hieronder de ingrediëntenlijst en wat ideetjes hoe je te werk kan gaan! En ja, nu ik student ben, eet ik ook wel eens makkelijk,  kant en klare bodems. Dus. Bon apétit!

Pizza met gegrilde groentes, spinazie en rode peper

Ingrediënten voor 2 pizza's

  • 2 kant en klare pizzabodems
  • 1 courgette
  • 1 paprika
  • een hand(je) spinazie
  • 1 verse rode peper
  • 2 bollen mozzarella
  • 2 eetlepels groene pesto 
  • zwarte olijven
  • 1 blik gepelde tomaten
  • 1 teen knoflook
  • 1 ui
  • Een eetlepel Italiaanse kruiden
  • zout en peper
  • olijfolie
Bereidingswijze
Snijd de ui en knoflook fijn. Doe een beetje olijfolie in een steelpannetje en fruit hier de knoflook en ui in. Voeg het blik gepelde tomaten, zout, peper en de Italiaanse kruiden toe, laat dit op een laag vuurtje rustig inkoken. 
Verwarm een grillpan op het vuur. Snijd de courgettes in danwel lange dunne repen of dunne rondjes. Snijd de paprika in reepjes. Gril de courgette en paprika. Wok/grill daarna een deel van de spinazie. Snijd de rode peper in dunne reepjes samen met de zwarte olijven.
Nu kunnen we beginnen met de opmaak. Haal de tomatensaus van het vuur en besmeer beide pizza's met de saus. Versier de pizza met de courgette, paprika, olijven, pepers, spinazie en eindig met de mozzarella en pesto. Naar smaak kun je op het eind nog een beetje peper toevoegen. 10 minuutjes in een voorverwarmde oven op 200 graden en bon apétit. 

donderdag 17 mei 2018

Citroenkwarktaart met frambozenmuntpuree

Yesss, baby. De zomer is in aantocht, sommige dagen in de afgelopen weken was ze zelfs volop aanwezig. De temperatuur dezer dagen is voor mij perfect, schommelend tussen de 15 en 20, lekker actief bezig kunnen zijn en je niet helemaal kapot zweten. Ik houd ervan.
Ik ben gek van chocolade, caramel, cake, maar in de zomer snak ik naar fris, licht en fruitig. Kwarktaart, schoot me ineens te binnen. Ik krijg altijd op de vreemdste plekken ingevingen voor recepten, onder de douche, tijdens het sporten, als ik ga slapen, en vaak heb ik dan geen schrijfgerei bij me om mijn idee op te schrijven. Mijn geheugen wordt dan extreem op de proef gesteld.

Enfin, ik speel competitie met tennis, nu even niet want ik heb mijn enkel ernstig verstuikt maar dat terzijde, enkele weken geleden maakte ik voor de competitie deze kwarktaart. Ik had zin in citroen, munt en frambozen en zo rolde deze taart eruit. Een collega van mij eiste dat ik een kwart bewaarde voor hem, wat ik deed zodat er op het werk ook nog even gesnoept kon worden. Een vriendinnetje van mij en mijn mama vroegen afgelopen week wat het recept was van deze taart, en ik dacht ships. Ik moet het recept nog op mijn blog delen. Dus bij deze, zodat iedereen deze verrukkelijke frisse taart, en (al zeg ik het zelf) het is best een lekker ding om te zien, ook zelf kan maken om natuurlijk ook door jezelf verorberd te worden. Misschien een idee voor het pinksterweekend?

Liefs, en bon apétit
Emma Julia


Citroenkwarktaart met frambozenmuntpuree

Ingrediënten voor 1 taart

Voor de bodem
  • 150 gram mariabiscuits
  • 100 gram boter
Voor de kwarkvulling
  • 500 milliliter volle kwark
  • 250 gram mascarpone
  • 100 gram kristalsuiker
  • 1 citroen
  • 3 gelatineblaadjes
Voor de frambozenmuntpuree
  • 250 gram frambozen
  • 5 blaadjes munt
  • 1 eetlepel kristalsuiker
  • 1 gelatineblaadje

Bereidingswijze
Bodem
Vet een springvorm in met boter en een bakpapiertje op de bodem.
Smelt de boter. Verkruimel de biscuitjes heel fijn, dit kan ook met behulp van een keukenmachine. Voeg de gesmolten boter toe. Meng dit goed door. Stort dit in de springvorm. Druk goed aan en zorg dat het egaal is. Zet tot gebruik in de koelkast. 

Frambozenmuntpuree
Laat de gelatine in een kom met koud water zacht worden. Los met aanhangend water de gelatine op in een pannetje op het vuur.
Pureer de frambozen samen met munt en kristalsuiker. Voeg hier de opgeloste gelatine in op.

Kwarkvulling
Laat de gelatineblaadjes weken en zacht worden in koud water. Meng de kwark, mascarpone en kristalsuiker met behulp van een mixer. Rasp de citroen en pers deze uit. Verwarm het sap van de citroen in een pannetje, los hier de gelatineblaadjes in op. Voeg het sap met opgeloste gelatine toe samen met de rasp. Roer dit goed door. Stort dit op de bodem van biscuits. Strijk glad met een paletmes of lepel. 

Druppel met behulp van een lepel of als je een spuitzak in huis hebt kun je dat ook gebruiken, kleine cirkels op de kwarktaart. Dit kunnen evengrote cirkels zijn, of allemaal verschillende formaten, wat u zelf het mooist vind. Ik heb het wat slordiger gehouden. Wanneer de frambozenpuree zo goed als op is, of de taart genoeg bedekt is met de puree, ga je met behulp van een satéprikker door de rondjes, zodat je hartjespatroontjes krijgt. Laat de taart het liefst een nacht, anders minimaal 3 uur opstijven in de koelkast. Garneer eventueel met muntblaadjes.

Bon apétit!